ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ

Προετοιμασία:

• Καθαρά πόδια
• Κομμένα νύχια
• Αφαίρεση σκληρύνσεων φτέρνας κλπ.
• Ρύθμιση ¨πλάτης¨ σακιδίου στο ύψος των δικών σου ώμων.
• Όχι περιττά βάρη

Βασικός κανόνας:   Περπατάμε αργά και με σταθερό ρυθμό.

Περπατάμε τόσο αργά, ώστε να μη χρειάζεται να αναπνέουμε από το στόμα, ιδίως το χειμώνα.  Από ´κει και πέρα, η καρδιά και γενικά ο οργανισμός μας, έχουν προσαρμοστεί στο ρυθμό!  Πρέπει όμως να αποφεύγονται οι συχνές στάσεις, ενώ όταν γίνονται δεν πρέπει να διαρκούν πολύ (5-10 λεπτά κάθε ώρα).  Ο γενικός κανόνας είναι κάθε 45′ να γίνεται μία στάση 5-10′, αλλά στεκόμαστε όρθιοι, ακουμπώντας το σακίδιο (χωρίς να το βγάλουμε) σε ένα βράχο ή δέντρο.

Αυτό που επιτείνει πολύ την κόπωση είναι οι απότομες κινήσεις, όπως οι απότομες ανηφόρες. Ορισμένοι τρόποι να αποφύγει κάποιος την απότομη κόπωση είναι οι παρακάτω:

• Εάν στο μονοπάτι είναι ένα βραχάκι σαν σκαλί, μην το ανέβεις με μία κίνηση.  Ή κάνε μικρότερα βήματα, ή παράκαμψέ το.

• Η τραβέρσα (ζικ ζακ) που κάνει το μονοπάτι, ακολούθησε την πιστά, αντί να κόψεις δρόμο ανεβαίνοντας ευθεία.  Μπορεί να φαίνεται πιο μακριά και χρονοβόρα η ανάβαση, αλλά είναι σίγουρα πιο ξεκούραστη.
• Εάν βρεθούμε σε μία απότομη πλαγιά, την κατεβαίνουμε ζικ ζακ κι΄ όταν αλλάζουμε κατεύθυνση ξεκινάμε με το πόδι που βρίσκεται ψηλότερα.
• Περπατάμε όσο γίνεται πιο όρθιοι, είτε ανεβαίνουμε είτε κατεβαίνουμε.  Ως εκ τούτου πρέπει να έχουμε πάντα το νου μας στους ιμάντες του σακιδίου και να τους ρυθμίζουμε ανάλογα.
• Ένα πεζοπορικό μπαστούνι παρέχει πάντα μεγάλη βοήθεια, διότι μέσω του χεριού, μεταφέρετε το βάρος του σακιδίου αλλά και ο κραδασμός που δημιουργείται σε κάθε βήμα, πίσω στο έδαφος.  Αρκεί βέβαια να το κρατάμε σωστά, και να έχουμε δύο. Ένα για κάθε πόδι.  Λόγω του ότι υπάρχουν πολλά είδη όμως, καλό είναι να συμβουλευτείτε ένα εξειδικευμένο κατάστημα για τις διαφορές που έχει κάθε τύπος. Σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να αντικαταστήσει το πεζοπορικό μπαστούνι ένα κομμάτι ξύλο ή μία ανιχνευτική διχάλα.