
Πόσο βαριά ντυμένοι πρέπει να είμαστε όταν περπατάμε στο κρύο;
- Τόσο ώστε να μην κρυώνουμε, αλλά κυρίως να μήν ιδρώνουμε.
- Το κρύο παγώνει τον ιδρώτα και κρυώνουμε πιο πολύ.
- Βγάζε ρούχα όταν έχεις τάση για εφίδρωση.
- Δεν πρόκειται να κρυολογήσεις ενώ περπατάς.
Το προσκοπικό μαντήλι είναι αρκετά καλό για να μαζεύει τον ιδρώτα του λαιμού. Τα τελευταία χρόνια πολύς κόσμος χρησιμοποιεί και τις γκέτες λαιμού από την εταιρεία Buff, POLO, ή κάποια άλλη.


Στις στάσεις:
Πίνουμε λίγο νερό, αφού προηγουμένως έχεις κάνει μία δύο γαργάρες. Και στο ψύχος χρειαζόμαστε νερό μολονότι δεν το «ζητάμε». Φοράμε αμέσως κάτι (μπουφάν, αντιανεμικό, fleece), το οποίο πρέπει να έχουμε τοποθετήσει σε σημείο εύκολης πρόσβασης εντός του σακιδίου για να το βγάλουμε αμέσως όταν χρειαστεί.
Τι τρώμε στην πορεία;
Σε κάθε στάση καταναλώνουμε μικρή ποσότητα αλλά με μεγάλη θρεπτική αξία (ξηρούς καρπούς, και αποξηραμένα φρούτα).
Εάν αισθανόμαστε εξάντληση (πέρα από την κούραση), κράμπες, ζαλάδες, τάση για εμετό το πιθανότερο είναι να μας λείπει λίγο αλάτι, γι΄ αυτό καλό είναι να έχουμε πάντα λίγο μαζί μας. Δεν καταναλώνουμε καφέδες, χυμούς, οινοπνευματώδη, γιατί απορροφούν πολλά υγρά από το σώμα.
Σε μεγάλες στάσεις πίνουμε ένα τσάι (όχι ¨του βουνού¨ γιατί ρίχνει την πίεση).
Προσοχή: Αν μετά από μεγάλη πορεία διψάμε πολύ, δεν πίνουμε απότομα πολύ νερό, γιατί μπορεί να προκαλέσει αναγούλα και πιθανόν εμετό, που θα σε αφυδατώσει κι΄ άλλο!
Υπόδηση:
Τα κορδόνια είναι όλα δεμένα ώστε να συγκρατείται ο αστράγαλος στα στραβοπατήματα, ιδίως στην κατάβαση.
Ημερολόγιο:
Η τήρηση ημερολογίου μπορεί να σας γλυτώσει από μεγάλες ταλαιπωρίες κατά την επιστροφή ή αν χάσετε το μονοπάτι (όταν χάνουμε το μονοπάτι γυρίζουμε πίσω μέχρι το τελευταίο σίγουρο σημάδι του). Η κούραση, η ανησυχία και η ομίχλη (ακόμα και ελαφριά) μπορεί να μας οδηγήσουν σε τελείως λανθασμένες κατευθύνσεις όπως η απώλεια προσανατολισμού, και η απώλεια αίσθησης χρόνου.

Γι΄ αυτό τα βασικά που τηρούμε στο ημερολόγιο είναι :
- Χρόνο και τόπο εκκίνησης
- Γενική κατεύθυνση που ακολουθούμε-Χρόνο αλλαγής κατεύθυνσης
- Χαρακτηριστικά σημεία του τοπίου
- Σημεία στάσης
- Χρόνοι στάσης και επανεκκίνησης
- Βαρομετρική πίεση.
Βάδισμα:
1. Ξεκινάμε το βάδισμα με πολύ αργό ρυθμό.
2. Η αναπνοή μας είναι έντονη πριν αρχίσει η άμεση ανάγκη του οργανισμού μας για περισσότερο οξυγόνο. Έτσι αναπνέουμε βαθιά από την στιγμή που αρχίζουμε να περπατάμε ή και πιο πριν. Συγχρονίζουμε την αναπνοή με το βάδισμά μας, με εισπνοή στο ένα πόδι και εκπνοή στο άλλο.
3. Τα βήματά μας είναι τόσο μεγάλα κάθε φορά ώστε η προσπάθεια που καταβάλουμε να είναι σταθερή. Έτσι στον ανήφορο κάνουμε μικρά βήματα και στο ίσιο, μεγάλα.
4. Προσπαθούμε να έχουμε το υπόλοιπο μας σώμα χαλαρό.
5. Ο ρυθμός μας δεν πρέπει να επηρεάζεται από το πόσες ώρες έχουμε να περπατήσουμε. Θα πρέπει να είναι τέτοιος που και 15 ώρες συνέχεια να περπατήσουμε αν χρειαστεί, να μην εξαντληθούμε.
6. Γενικά δεν σκεπτόμαστε πόσες ώρες έχουμε να περπατήσουμε και αν θα αντέξουμε.
7. Αποφεύγουμε τις πολλές και πολύωρες στάσεις.
8. Όταν αποτελούμε ομάδα δεν πρέπει να συναγωνιζόμαστε ποιος θα φτάσει στην κορυφή πρώτος, γιατί έτσι εξαντλούμαστε και πιθανόν να μην μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάτι απρόοπτο που τυχόν παρουσιασθεί.
9. Προσέχουμε το ντύσιμο μας όταν ξεκινάμε για μια πορεία, να είναι τέτοιο που να μην κρυώνουμε αλλά και να μην ιδρώνουμε, οπότε θα αναγκαζόμαστε να κάνουμε στάσεις.
Ακτινοβολία & βάδισμα στο χιόνι:
Εκτός δάσους η ακτινοβολία UV (ιδίως UVC) από το χιόνι είναι πολύ επιβλαβής και μπορεί να προκαλέσει οξύ πόνο στα μάτια και προσωρινή τύφλωση. Φοράμε πάντα ΚΑΛΑ απορροφητικά γυαλιά. Τα «φτηνά» γυαλιά δεν απορροφούν την ακτινοβολία, η κόρη του ματιού μένει πολύ ανοιχτή με αποτέλεσμα να εισρέει μεγάλη ποσοτητα UV.
Το χιόνι, ακόμα και σε σχετικά λεπτό στρώμα, μπορεί να καλύπτει επικίνδυνες για το περπάτημα παγίδες. Γι΄ αυτό πρέπει να πατάει καλά πρώτα το ένα πόδι προτού σηκωθεί το άλλο. Ανεβαίνουμε σκάβοντας με τη μύτη, και κατεβαίνουμε σκάβοντας με το τακούνι.

Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.